ذهن شلوغ مهتا
درباره وبلاگ


من یک زنم، یک همسر، یک دختر، یک عروس و خواهر و دست آخر هم یک دانشجوی دکترای مهندسی. حالا مادر هم شدم...
سعی میکنم زندگیم را به بهترین شکل ممکن هدایت کنم تا از پس مسئولیت های سنگینی که هر کدوم از این عناوین روی دوشم گذاشته ان؛ بر بیام.
من دختری هستم که عاشق تجربه های جدیده. بسیار احساسی هستم و عاشق. با چیزهای کوچک شادی های بزرگ تجربه میکنم و گاهاً هم زودرنج و دلگیر میشم. اشکام همیشه آماده ی سرازیر شدنه. برون گرام اما اعتماد به نفسم بالا نیست، پر از احساسم اما متأسفانه یا گاهاً خوشبختانه اغلب تصمیمات زندگیم با منطق گرفتم و میگیرم. به شدت کلی نگرم و اصلاً جزئیات رو نمیبینم. برای اطرافیانم ارزش زیادی قائلم و از اونها تأثیر میپذیرم. برای انجام هر کاری نیاز به انگیزه دارم اما پرم از خیال پردازی، با خیالاتم و حس ششم قوی ای که دارم، زندگی میکنم و میتونم احساسات آدم ها رو به خوبی و بیش از بقیه از رفتارشون درک کنم. پرم از آرزوهای کوچیک و بزرگ و هر روز هم به تعدادشون اضافه میشه. انقدر دغدغه هام زیاد هست که گاهی فراموششون میکنم:)
اینجا دفتر خاطرات من هست. جایی که از روزهام مینویسم و سعی دارم تا با نوشتن روند تغییرات فکر و دغدغه هام در طول زمان ثبت و دنبال کنم.

مدیر وبلاگ : مهتا
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
چند وقت پیش یه ویدئو در تلگرام دیدم، مربوط به یکی از کشورهای خارجی. کلیپ در جهت مخالفت با خشونت علیه زنان بود. 
چیزی که نظر من جلب کرد آرزوهای بچه ها در مصاحبه بود. بر خلاف ایران که از هر بچه ای میپرسی میخوای چی کاره بشی عمدتاً جواب ها دانشمند، دکتر، پلیس و فضانورد هست؛ خیلی جالب جواب بچه ها در اون کلیپ بستنی فروش، آتش نشان، فوتبالیست و ... بود. اینجاست که میفهمم ما ایرانی ها چرا انقدر بیکار داریم. یه سری اسم ساختیم و به ذهن خودمون و بچه هامون نسل به نسل منتقل کردیم که باید تلاش کنی به این جایگاه ها برسی و مثلاً راننده تاکسی بودن و بستنی فروش بودن بی ارزشه و فقط پول در بیاره. قافل از این که جامعه به همه اقشار نیاز داره و همه محترم و ارزشمندن. این طوریه که هیچ کس پی علاقش نمیره. آدمی هم که با بی علاقهگی کار کنه موفق نیست و همیشه خستس. چیزی که تو ایران خیلی زیاده. تو تمام ادارات و ... مرتبط با آدم های بی حوصله ای مواجه میشی که منتظرن تا ساعت کاری تموم بشه و کار کردن فقط روشی برای پول دراوردن براشون هست...

کاش یه روزی برسه که همه درک کنیم که هیچ فرقی از نظر انسانیت بین اقشار مختلف با شغل های مختلف نیست و همه ارزمند و قابل ستایشن...




نوع مطلب : تحلیل های شخصی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 12 شهریور 1394
مهتا
جمعه 13 شهریور 1394 01:16 ق.ظ
دقیقا درست میگی.
کاش اون روز بیاد.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر